mp3

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Άσπρο





Λένε πως λίγο πριν πεθάνεις όλη σου η ζωή περνάει σαν ταινία μπροστά απ'τα μάτια σου,
δεν είδα τίποτα, θυμάμαι μόνο που ευχήθηκα να έχω πεθάνει και δεν έπιασε ούτε η ευχή.
Το σώμα μου είναι μελανιασμένο, πονάω παντού, κοιμάμαι συνέχεια κι όλα γύρω είναι άσπρα,
θα μπορούσε να'ναι και φυλακή αλλά δεν είναι, όλα εδώ είναι πολύ άσπρα για φυλακή κι έπειτα στο παράθυρο δεν έχει κάγκελα.
Ελπίζω ακόμα ότι μπορεί να γίνει μιά ανατροπή τέτοια που θα πεθάνω και σκέφτομαι συνέχεια πόσα λιγότερα θα είχα τώρα να σκέφτομαι αν απλά είχα πεθάνει.
Το μυαλό μου θα ήταν πιο ήρεμο και δεν θα ήταν πια και τόσο σημαντικό εφόσον θα είχα πεθάνει, τουλάχιστον για'μένα, τώρα αναγκάζομαι και σκέφτομαι πράγματα που κανονικά δεν θα έπρεπε να σκέφτομαι.
Έχει κι άλλους ανθρώπους εδώ, ίσως κι αυτοί να προτιμούσαν να έχουν πεθάνει, δεν μπορώ να τους ρωτήσω γιατί δεν τους ξέρω, ούτε αυτοί με ξέρουνε κι αν γίνει η ανατροπή εφόσον με γνωρίσουνε, μπορεί και να τους λυπήσω, άσ'το.
Έπειτα δεν ξέρω καν αν μπορώ να μιλήσω, την τελευταία φορά που νόμισα ότι κάτι είπα στην πραγματικότητα δεν άκουσα να βγαίνει κάποιος ήχος.
Είμαι μόνη μου, το τηλεφωνο μου δεν χτύπησε ούτε μία φορά κι αυτό είναι λίγο στενάχωρο, αλλά είναι κι ανακουφιστικό μαζί.
Δεν έχω ιδέα τί γράφω κι απλά κρατάω παρέα στον εαυτό μου. 



Freedom






Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Ένας κόσμος μόνο για'μένα





Στον κόσμο που ζω εγώ κανένας που δεν τρέφει έστω και λίγα αληθινά συναισθήματα δεν κάνει έρωτα με κάποιον άλλον, που δεν ευελπιστεί το ό,τι αισθάνεται να το αισθάνεται έστω στο ελάχιστο κι ο άλλος κι αν τελικά το κάνει, φροντίζει πάντοτε να το ''παίξει'' τίμια, να είναι ξεκάθαρος κι όχι να το κάνει εκμεταλλευόμενος τα συναισθήματα κάποιου άλλου για'κείνον, κοιτάζει να μην είναι μπερδεμένος όταν εσύ του κάνεις δώρο τον εαυτό σου, στον δικό μου κόσμο το να κάνει κανείς έρωτα δεν αποτελεί μια φθηνή πράξη μιάς κατά τ'άλλα άκεφης βραδιάς, που να.. Καυλώσαμε και μας προέκυψε έτσι, δεν είναι κάτι που σε κάνει να μετανιώνεις το επόμενο πρωϊ ή να καταλήγεις να μισείς τον εαυτό σου.
Το να κάνεις έρωτα με κάποιον άλλον άνθρωπο είναι αληθινά πολύ σπουδαίο, όταν κι οι δύο αυτοί άνθρωποι που συνειδητά συμμετέχουν σε αυτό, το αισθάνονται ακριβώς το ίδιο κι όμως παράλληλα τόσο σπάνιο να συμβεί.
Δεν δίνεις το κορμί σου όπου να'ναι, είναι το κορμί σου, κομμάτι σου, κομμάτι απο'σένα, ολόκληρος εσύ και για'μένα δε νοείται να το αγγίζει ο καθένας ή κάποιος που δεν μπορεί ή δεν θέλει, να αφουγκραστεί ούτε μία από τις ανησυχίες της ψυχής σου.
Στον κόσμο που εγώ ζω δεν ζει μαζί μου κανένας, για κάποιους είμαι πολύ πουριτανή και για άλλους απλά ψυχρή, άλλοι μπορεί απλά να μην ενδιαφέρονται καθόλου για αυτό το ''μοτίβο'', έτσι ώστε να μπουν απλά στη διαδικασία να με χαρακτηρίσουν και κάπως, το ίδιο δεν ενδιαφέρομαι κι εγώ να ακούσω το τί έχουν να μου πουν, στον κόσμο το δικό μου δεν δίνεις κάπου το σώμα σου απλά για εκτόνωση κι είναι πολύ ρομαντικός για να χωρέσει μέσα στον άλλον, τον πραγματικό.
Ο πραγματικός καταφέρνει να τον ισοπεδώνει τόσο που σε κάνει σχεδόν να μην τολμάς ή και να ντρέπεσαι να πεις πως ο δικός σου, αυτός που φαντάζεσαι εσύ, βαθιά μέσα σου θα'θελες να'ναι μιά πραγματικότητα που να υφίσταται για όλους.
Στην πραγματικότητα δεν είναι κάτι το οποίο συμβαίνει από πεποίθηση, δεν το νιώθω, δεν το κάνω, είναι κάτι που σχεδόν με αηδιάζει και μόνο στη σκέψη, δεν είμαι ζώο, δεν μου άρεσες απλά και σου έδωσα τον εαυτό μου, δεν μπορώ να μοιραστώ έστω και το ελάχιστο εάν δε νιώθω, πόσο μάλλον το κορμί μου, είναι φθηνό και δεν μου βγαίνει, παγώνω.
Οι πολύ ρομαντικές ψυχές δεν χωράνε σε αυτόν τον κόσμο, δεν προλαβαίνεις να γνωριστείς με τον άλλο και σ'έχει γδύσει με τα μάτια, κοιμάσαι μαζί του και την επόμενη δεν σε ξέρει, αγγίζει το κορμί σου, αλλά ξεχνάει ότι μέσα σε αυτό έχεις και μιά καρδιά που αν δε νοιαστεί και για'κείνη το ίδιο και δεν της συμπεριφερθεί με την ίδια θέρμη, παγώνει και το μέσα σου.
Δεν τον κατακρίνω τον άλλον, τον κόσμο τον αληθινό λέω, μας πες μου απόψε πως να χωρέσω κι εγώ κάπου σε μιά γωνίτσα χωρίς να πονάω όταν εγώ δίνομαι ολόκληρη κι είναι λάθος, όταν βλέπω ανθρώπους που έχουν χάσει προ πολλού τα νοήματα των λέξεων και φράσεων, δίνομαι, σε θέλω, σ'έχω ερωτευτεί, επικρατεί παντού μια φτήνια τόση έτσι ώστε να σε θλίβει και λίγο περισσότερη από όσο εσύ αντέχεις κι ο συναισθηματικός σου κόσμος βαστά, τόση που να σε κάνει να κρύβεις και να κρύβεσαι.
Εδώ το κάθε λάθος πονά τόσο που να σε κάνει να κλείνεσαι όλο και πιο πολύ στον εαυτό σου, να μισείς τον έρωτα ή να μισήσεις τους ανθρώπους ;
Να μισήσεις τους ανθρώπους που κατάντησαν έτσι τον έρωτα.



Freedom























Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2016

Όσα δεν μου'δωσες, τα άξιζα όλα




 Όσα δεν μου'δωσες τα άξιζα όλα, εκτός από τις σιωπές σου, δεν άξιζα τις εκκωφαντικές σιωπές σου, δεν άξιζα την αδιαφορία σου, άξιζα να ακούσω ένα καλό λόγο για'μένα, για το ότι είμαι όμορφη, απο'σένα, απ'τα δικά σου χείλη, απο'σένα που αγαπώ που να σε πάρει ο διάολος, άξιζα να μην κλαίω για'σένα τα βράδια, άξιζα να είσαι εδώ και να με κρατάς αγκαλιά, άξιζα μιά εξήγηση, άξιζα να είσαι δίπλα μου σε όσα με δήθεν ενδιαφέρον μου λες για το καλό μου να αλλάξω αλλά ποτέ δεν είσαι στο πλάϊ μου, τι διάολο τόσο δύσκολο και κουραστικό είναι το να'σαι στο πλάϊ μου ;

Άξιζα ένα γαμημένο μπάνιο στη θάλασσα μαζί σου κι όχι ένα ολόκληρο καλοκαίρι χωρίς ούτε μιά στιγμή να σε δω, μια εκδρομή, μιά βόλτα, να μου κρατάς το χέρι να μην απελπίζομαι, να μη μένω τα βράδια μόνη μου να κλαίω, να μη με πνίγει σαν θηλιά το ότι δεν σ'έχω στη ζωή μου.
Όσα δεν μου έδωσες τα άξιζα όλα κι όσα μου έδωσες πάρ'τα πίσω δεν τα θέλω άλλο εδώ.



  Freedom












Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

Σιωπή





Θέλω να σου μιλήσω, αλλά φοβάμαι, δεν φοβάμαι την απόρριψη, φοβάμαι ότι στα τόσα χρόνια που δεν σου μίλησα κατάφερα να δημιουργήσω πανύψηλους τοίχους που τώρα πια μας ακούνε και καταδικάζουν τις σιωπές μας και τις δικές μου, αλλά και τις δικές σου, γιατί ούτε εσύ δεν μίλησες κι εσύ μπορεί να μην είχες και κάτι να πεις, αλλά εγώ είχα και κάθε βράδυ αυτό το κάτι έρχεται στον ύπνο μου, μου πιάνει δειλά το χέρι, όπως μου το έπιασες εσύ την τελευταία φορά που κοιμηθήκαμε μαζί, μου το σφίγγει κι ύστερα το  αφήνει, όπως ακριβώς κι εσύ, ξυπνάω μόνη και με λαχτάρα το ψάχνω στα σεντόνια, μα δεν είναι πουθενά.
Ψάχνω εσένα σε ματιές, σε μυρίζω σε αρώματα, δεν είσαι πουθενά, ενώ ταυτόχρονα είσαι παντού και το βασικότερο, είσαι μέσα μου, τις τελευταίες μέρες εκτός του ότι είμαι άρρωστη, νιώθω άρρωστη και μου λείπεις, αλλά στο είπα τόσες φορές χωρίς να δείχνεις ότι σε νοιάζει κι εγώ για ακόμα μιά φορά κι ενώ θα'πρεπε, δεν μπορώ να φανώ δυνατή και να νοιαστώ για'μένα.
Κι αν τώρα έχεις βρει την ευτυχία κάπου αλλού, δεν θα ήθελα να στο ''χαλάσω'' μόνο και μόνο για να σου πω κάτι το οποίο θα έπρεπε να στο είχα πει τότε, θα ήθελα απλά να είσαι ευτυχισμένος, γιατί στα τόσα χρόνια που σιωπηλά σε αγαπώ και σε νοιάζομαι, στην πραγματικότητα δεν ξέρω και τι σε κάνει εσένα ευτυχισμένο, που ίσως μιά άλλη καρδιά όντως να το ξέρει καλύτερα, οπότε βυθίζομαι και πάλι στην σιωπή.






Freedom

Κυριακή, 21 Αυγούστου 2016

Κέϊκ λεμονιού





Ένα ολόκληρο καλοκαίρι που δεν σε είδα, ένα ολόκληρο καλοκαίρι που δεν σε άκουσα.
Ένα κέϊκ λεμονιού που το έφτιαξα με χαρά για να το δοκιμάσεις εσύ, μα και πάλι δεν σε είδα και μιά ζωή που δεν έζησα, περιμένοντας με λαχτάρα να ζήσω μία κοντά σου.
Τόσα πράγματα που απαρνήθηκα νομίζοντας πως θα με πάνε πιο μακριά σου.
Μερικές σχέσεις που δεν με άγγιξαν και που τώρα δεν μπαίνω καν στη διαδικασία να τις κάνω.
Ένα σπίτι που δεν συγυρίζω σχεδόν ποτέ γιατί όσο πιο συγυρισμένο είναι, τόσο πιο άδειο μου φωνάζει ότι είναι χωρίς εσένα.
και τρία μηνύματα με τελίτσες με όλα αυτά που ποτέ δεν έμαθες.
Εσύ που δεν μ'έμαθες.
Εσύ που δεν μ'ένιωσες.
Εσύ.
Εσύ και το κέϊκ λεμονιού μου που ποτέ δεν δοκίμασες
 (και να μην ξέρω καν αν σου αρέσει και το λεμόνι) .









Freedom

Κυριακή, 5 Ιουνίου 2016

Δεν είσαι εδώ





Βαβούρα, είμαι έξω, ο κόσμος μιλάει, ο κόσμος χορεύει, ο κόσμος διασκεδάζει.
Διασκεδάζει ;
Το βλέμμα μου σκαλώνει σε έναν που σου μοιάζει, δεν είσαι εσύ, σχεδόν τον μίσησα που δεν ήταν εσύ, δεν είσαι ούτε μαζί μου, αμέσως μετά μελαγχολία, η εκφρασή μου ευθύς αλλάζει, η διαθεσή μου το ίδιο, δεν είσαι πουθενά, θυμώνω, δεν μου παίρνεις κουβέντα, γυρίζω κακόκεφη σπίτι, κοιτάζω το τόσο έντονο κραγιόν μου στον καθρέφτη, μοιάζω με θλιμμένο κλόουν.
Ησυχία, είμαι σπίτι, ανοίγω το ραδιόφωνο, ένα τραγούδι σε θυμίζει, ξεσπάω, βάζω τα κλάμματα, τρώω έναν τόνο φαγητό, τίποτα όμως που να θεραπεύει στα αλήθεια την ψυχή μου. 
Δεν είσαι εδώ κι είναι τόσο βαρύ φορτίο που το κουβαλάω σε κάθε μου βήμα, το κλείνω μες στην ψυχή μου κι αυτό κάθε λίγο μου την τρώει.
Δεν είσαι εδώ και πρέπει να πολεμήσω να μην φοβάμαι, ενώ φοβάμαι, δεν μπορώ να σου μιλήσω, έχεις υψώσει παντού τοίχους, κλείνομαι, εσένα θέλω, δεν θέλω κανέναν άλλον. δεν μου αρέσει ούτε καν να με ακουμπάνε, ξανακλαίω, με μαλώνω, σκέφτομαι πως με αδίκησες.
Σκέφτεσαι ποτέ πως με αδίκησες ;
Με σκοτώνει που θα ξημερώσει μιά ακόμα μέρα που θα κοιμηθώ χωρίς να έχω ακούσει την φωνή σου, αλλά τελικά και τι νόημα έχει να σε θέλω μόνο εγώ ;
''Έπρεπε να μου μιλήσεις''
Να σου πω τι ;
Ότι δεν ήμουν εγώ για χάπι ;
Δεν το ήξερες ;
Τι άλλο να σου πω ;
Γιατί δεν με βλέπεις ;
Είμαι αυτή που μοιάζει με θλιμμένο κλόουν και περισσότερο από αυτόν που σχεδόν μίσησα επειδή δεν ήταν εσύ, νομίζω ότι έχω αρχίσει να μισώ πια τον εαυτό μου.







Freedom

Τετάρτη, 20 Απριλίου 2016

Ασ'το να φύγει




Όχι μικρό κοριτσάκι όσο κι αν κλάψεις αυτό το αγόρι δεν θα γίνει ποτέ δικό σου, στο'χε πει θυμάσαι ;
Όχι μικρό κοριτσάκι όσο κι αν σκάψεις δεν θα βρεις μέσα στις αναμνήσεις σου ούτε μια μικρή λεπτομέρεια που να υποδηλώνει ότι σε αγαπάει. Ξέρεις πολύ καλά ότι αν σ'αγαπούσε θα στο'λεγε, δεν το ξέρεις ;
Όχι μικρό κοριτσάκι όσο και να τα αναλύσεις θα είσαι πάντα πολύ λίγη για'κείνον, στο'χει δείξει θυμάσαι ;
Όχι μικρό κοριτσάκι δεν θα θυμηθεί πως σε αγαπάει στις 3 η ώρα τα ξημερώματα για να σου στείλει μήνυμα, άδικα ξαγρυπνάς.
Κλείσε τώρα το συρτάρι κι αποχαιρέτα όσα δεν σε κρατάνε στη ζωή τους όπως θα ήθελες, κλείσε τα μάτια και κάνε όνειρα για'σένα, απο'κείνα που μπορείς όντως να πραγματοποιήσεις, μην κλαις, δεν ήθελε να σε πληγώσει, απλά δεν μπόρεσε να σε αγαπήσει όπως εσύ εκείνον, μάθε να αποχωρείς και να προχωράς, μεγάλωσες.



 Freedom