mp3

Δευτέρα, 14 Μαΐου 2012

Η κάθοδος

Απόψε γράφω από ανάγκη, νιώθω πως αν δεν αφήσω τις σκέψεις μου κάπου, αυτές θα γίνουν θηρία και θα με πνίξουνε. Μου ζητάνε απαντήσεις.
Τις αφήνω λοιπόν να μεταμορφωθούν σε μαύρα γράμματα· και να που τώρα πόσο μοιάζουν με σκιές από όσα ζήτησα, από όσα ονειρεύτηκα κι όσα ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω πως απλά δεν διαθέτεις για να μου δώσεις.

Πως να δώσεις κάτι που δεν έχεις;
Πως να μοιράσεις αγάπη όταν δεν νιώσεις αγάπη;

Το βλέμμα μου καρφωμένο στον τοίχο, τώρα ξέρω καλά..
Δεν είσαι αυτό που φαντάστηκα, δεν είσαι αυτό που προσμένω..
Και σίγουρα δεν είσαι αυτό που ονειρεύομαι.

Πώς σε συντηρούσα τόσο καιρό καλά τυλιγμένο με μεγάλες προσδοκίες και τόσες ψευδαισθήσεις; Με το που σε ξεσκέπασα γέμισε ο χώρος απογοήτευση..
Αλήθεια πως το κατάφερα να γεμίσω την σκέψη μου με'σένα;
Χωρίς το φίλτρο των δικών μου ματιών δεν μπορείς να επιβιώσεις ούτε για μια στιγμή μέσα σε κάτι ιδανικό.
Κουράστηκα με την επιμονή μου να σε μεταμορφώνω σε κάτι που δεν είσαι, κουράστηκα να ελπίζω πως ίσως γίνεις. Δεν μπορώ να περιμένω. Σε σπρώχνω.

Πέφτεις, τώρα πέφτεις..

Κατρακυλάς άτσαλα από μία σκάλα απο'κεινες τις στριφογυριστές και δεν έχω καν την διάθεση να σταματήσω το κατρακυλισμά σου, θα μπορούσα· αλλά δεν το κάνω, μόνος σου οδηγήθηκες εκει· θυμάσαι;
Ήταν το χέρι μου πάντα απλωμένο όμως για κάποιο λόγο δεν σε συγκίνησε..
Τώρα δεν στο απλώνω σε αφήνω απλά να πέσεις, σχεδόν χαίρομαι, πέφτοντας θα σε δω στις πραγματικές σου διαστάσεις δεν υπάρχει πέπλο πια, τίποτα δεν στέκεται μπροστά στα μάτια μου, σε βλέπω όπως ακριβώς είσαι,

λίγος............




                                                                                                                                                Freedom



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου