mp3

Κυριακή, 25 Μαΐου 2014

Τι μπορείς να μου πεις για το φεγγάρι ;




Σε ακουμπάει με τα ίδια χρώματα που αφήνει κάθε βράδυ πάνω μου;
Σε χρεώνει για τα σ'αγαπώ που δεν μου είπες;
Το ακούς να σου μιλάει απόψε;
Σε πονάει το ίδιο κάθε φορά που νυχτώνει;

Νιώθεις τις πληγές σου ν'ανοίγουν;
Το δικό σου το φεγγάρι το περιστοιχίζουν αστέρια από ευχές;
Έχασες ποτέ ένα όνειρο;
Ένιωσες έστω και λίγο προδομένος;

Μίλα μου απόψε για'κείνο κι άσε τον χρόνο να κυλήσει αβίαστα, σαν να μην είναι να φύγεις.
Βάλε μου να πιω ένα ποτήρι κρασί, από'κείνο το ''καλό'' που το φυλάμε για τις ειδικές περιστάσεις και τελικά μένει για να μένει, κάπως έτσι όπως ξέμεινα κι εγώ να περιμένω εσένα.

Δεν θα έρθεις, το φεγγάρι γέμισε κι εσύ ακόμα να φανείς, σώνεται και το κρασί από το ποτήρι μου, έλα έστω για να δεις το κόκκινο αποτύπωμα από το κραγιόν μου στο χείλος του, σαν το άφησα στα χείλη σου, σαν αίμα από πληγή που θα έπρεπε να έχει θρέψει.
Έλα κάτι να δεις.
Έλα.
Σαν να μην έφυγες ποτέ έλα.
Σαν να μην σε άφησα κι εγώ γύρισε με πίσω.
Απόψε έλα, αύριο μπορεί να είναι αργά.











Freedom





2 σχόλια:

  1. Πανέμορφο και ταυτόχρονα τόσο πονεμένο....
    Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ'ευχαριστώ πολύ.
      Σου εύχομαι μιά όμορφη Κυριακή!

      Διαγραφή